...kiedy to dziennik ''Ilustrowany Kurier Polski'' opublikował tekst o możliwości budowy w czynie społecznym, telewizyjnej stacji nadawczej w Bydgoszczy, która swym zasięgiem objęłaby całe województwo. Dalsza kampania prasowa IKP spotkała się z dużym entuzjazmem czytelników. Wokół redakcji dziennika skupiło się grono działaczy na rzecz budowy siedziby ośrodka telewizyjnego, które opracowało nawet podstawowe dane techniczne przyszłej stacji. Mimo słabego zainteresowania tematem ze strony ówczesnych władz, pomysłodawcy, z red. Lucjanem Zniczem – Sawickim – autorem wszystkich tekstów w IKP dotyczących zbudowania ośrodka telewizyjnego – doprowadzili do powołania Komitetu Organizacyjnego, który 29 stycznia 1957r. przekształcił się w Społeczny Komitet Budowy Pomorskiego Ośrodka Telewizyjnego. Jego głownym celem było pozyskanie funduszy i poszukiwanie terenu pod budowę ośrodka. W roku 1958 Centralny Zarząd Radiostacji i Telewizji w Warszawie zatwierdził koncepcję lokalizacji ośrodka telewizyjnego 20 km od Bydgoszczy, w pobliżu Trzeciewca, na terenach PGR Sienno. Niestety środki finansowe, którymi dysponował Komitet były tylko kroplą w morzu potrzeb na rozpoczęcie realizacji budowy. Prace ruszyły na początku 1959r., kiedy to telewizja bydgoska została uwzględniona w planie i budżecie państwa. Budynek stacji nadawczej został oddany do użytku w listopadzie 1960r. 20 listopada udała się pierwsza retransmisja programu warszawskiego. W lipcu 1961r. zakończono montaż masztu w Trzeciewcu, a do grudnia zmontowano na jego szczycie anteny odbiorcze i nadawcze. Uroczyste przecięcie wstęgi , którego dokonał wicepremier rządu Eugeniusz Szyr odbyło się 22 stycznia 1962r. Nadawanie na kanale pierwszym programu telewizyjnego stacja w Trzeciewcu rozpoczęła punktualnie o 17.25. W roku 1963 ośrodek jako pierwszy w kraju otrzymał dwa nadajniki ultrakrótkofalowe do transmisji programu II i III Polskiego Radia i z tej okazji zmienił nazwę na Radiowo – Telewizyjne Centrum Nadawcze. W 1973r. ośrodek w Trzeciewcu rozpoczął emisję drugiego programu TVP w kolorze.
Powstanie ośrodka nadawczego w województwie bydgoskim nie było jednak ostatnim etapem w tworzeniu ośrodka telewizyjnego, który umozliwiłby informowanie przez telewizję mieszkańców Bydgoszczy i okolic o tym co się dzieje w ich regionie. Trzeba było jeszcze dziesięciu lat, aby przekonać władze partyjne i administarcyjne, że Bydgoszcz jest na tyle ważnym ośrodkiem przemysłu chemicznego, spichlerzem kraju posiadającym też walory turystyczne, a przede wszystkim miastem o dużym dorobku kulturalnym, że nie zaspokoi jej mieszkańców emitowany przez ośrodek w Gdańsku, magazyn przygotowywany przez tamtejszych dziennikarzy. Od maja 1968 r. dwa razy w miesiącu ukazywał się piętnastominutowy magazyn informujący o wydarzeniach trzech województw: bydgoskiego, koszalińskiego i olsztyńskiego („Kroniki ziem północnych”); w marcu 1970r. TVP Gdańsk uruchomiła magazyn informacyjny dla województw północnych pn. PANORAMA, emitowany 3 razy w tygodniu, a od lutego 1973r. – 5 razy w tygodniu.
Dziennikarze bydgoscy uparcie czynili starania o utworzenie ośrodka telewizyjnego w Bydgoszczy. Przyniosły one skutek w 1973r., kiedy to przy Pomorskiej Rozgłośni Polskiego Radia powstała redakcja telewizyjna, jako redakcji ośrodka telewizyjnego w Gdańsku. Pierwszym jej kierownikiej został Zbigniew Kuczewski. Materiały przygotowywane w Bydgoszczy ukazywały się w gdańskiej PANORAMIE i tamtejszym magazynie kulturalnym „Errata”; coraz częściej także na antenie centralnej. Pod koniec lat 70-tych tematy bydgoskie i toruńskie (województwo włocławskie obsługiwał telewizyjny ośrodek w Warszawie) zajmowały w dziennikach ogólnopolskich jedno z czołowych miejsc, pośród wiadomości spoza stolicy. Ekipa bydgoska słała newsy do „Dziennika” (pr. I ) i „Panoramy (pr. II), a ponieważ region nasz kojarzony był w zagłębiem rolniczym, zamawiano także tutaj wiele materiałów dla redakcji rolnej. Bydgoską redakcą kierował wtedy Konstanty Dombrowicz, a oprócz niego pracowało tu dwoje dziennikarzy: Urszula Guźlecka i Wojciech Rzeszut ( w późniejszym czasie dołączył do nich Marcin Rykowski).
W roku 1984 zgodnie z decyzją ówczesnego prezesa Radiokomitetu redakcja w Bydgoszczy utraciła swoją samodzielność – została włączona do redakcji programów informacyjno – publicystycznych w Gdańsku. Bydgoscy dziennikarze stali się tylko korespondentami terenowymi TVP Gdańsk. Z czterech dziennikarzy i trzech ekip realizacyjnych pozostało w Bydgoszczy dwoje dziennikarzy i jeden operator. Sprzęt, którym dysponowali był na tyle słabej jakości, że ograniczał radykalnie ekipie pole działania.
