- Uwaga, uwaga – skrzeczała – kto zaśpiewa najładniejszą kołysankę dla moich małych sroczek dostanie nagrodę -niespodziankę. - Lubię niespodzianki – szczeknął Pies - a ty, Kocie? - Ja też – zamruczał Kot – ale ani ja , ani ty, nie potrafimy śpiewać. - To chyba nic trudnego – szczeknął Pies – możemy się nauczyć, mam nawet już pewien pomysł. - Ciekaw jestem jaki? – mruczał Kot.

Pies podniósł głowę, wyciągnął szyję i zawył głośno: - Uuuuu, mała sroczka, grzecznie śpi, zamyka oczka. Hau-hau-hau, uuuuu, już dla sroczek pora snu. - Daj spokój – powiedział Kot zatykając sobie uszy – przy takim wyciu nikt nie zaśnie. - Spróbuj razem ze mną – namawiał go Pies i próbował śpiewać jeszcze głośniej – dostaniemy niespodziankę.

- Hau, hau, hau, księżyc świeci, zasypiają ptasie dzieci. Gwiazdki już mrugają z nieba, a Pies kołysankę śpiewa. - Tego nie da się słuchać – miauknął Kot ze zjeżoną sierścią i czmychnął na drzewo. - Myślałem, że jesteś moim przyjacielem – warknął Pies. - To prawda, ale uszy mi więdną od twojego śpiewania – mruczał Kot wdrapując się coraz wyżej i wyżej. - Zejdź proszę i posłuchaj – namawiał go Pies – wydaje mi się, że coraz lepiej śpiewam.

Pies poszczekiwał, warczał i ujadał coraz głośniej, a im bardziej to robił, tym wyżej Kot wdrapywał się na gałęzie.. Gdy zobaczyła go Sroka, zabrała szybko swoje dzieci i przeniosła się na inne drzewo.

- Wszystko mi popsułeś! – warknął rozgniewany Pies. – Teraz już nie dostanę niespodzianki, a tak dobrze mi szło. I od tej pory wszystkie psy na całym świecie głośno szczekają na widok każdego kota, a wszystkie koty na całym świecie uciekają na drzewa, by nie słuchać psiego śpiewania.

Tekst: Agnieszka Galica
Ilustracje: Magda Jasny