Urodzona: 30 stycznia 1953 roku w Krakowie
Ulubiony program: wywiady z politykami, komentarze dziennikarskie na temat polityki, seriale TVP2
Zawodowe marzenie: robić to, co obecnie, i znaleźć więcej czasu na pisanie opowiadań
Dziennikarka, prezenterka, publicystka, tłumaczka, telewizyjna osobowość, laureatka trzech Wiktorów i licznych plebiscytów popularności. Obecnie jest szefową Redakcji Programów Porannych i Form Studyjnych w TVP2.
Ukończyła filologię angielską na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę zawodową rozpoczynała jako lektor języka angielskiego oraz tłumacz filmów. Nazywana przez Jacka Janczarskiego „Mrożkiem w spódnicy”. Jeszcze jako studentka debiutowała na łamach legendarnego tygodnika satyrycznego „Szpilki”, w którym pisała wiersze, felietony, opowiadania oraz tłumaczyła fragmenty tekstów grupy Monty Phyton.
W latach 80. związana była z radiową „Trójką”. Wspólnie z Wojciechem Mannem stworzyła niezapomniany duet w programie „Wywiady spod estrady”. Współtwórczyni kultowego kabaretu satyrycznego „Nie tylko dla orłów". Po zakończeniu współpracy z Polskim Radiem przygotowywała felietony „Prosto z werandy” dla Radia ZET, a później dla warszawskiego Radia PiN.
W 1994 roku założyła Studio A, firmę producencką, w której powstały liczne programy telewizyjne i filmowe.
Współpracowała z wieloma tytułami prasowymi, m.in. z „Elle", „Urodą", „Anteną" i „Sukcesem". Stworzyła też pierwsze „wizerunkowe” pismo w Polsce „Gala”, którego była redaktorem naczelnym i jednocześnie promowała je jako jego „twarz”.
W Telewizji Polskiej prowadziła „Wieczór z Alicją”, jeden z pierwszych programów typu talk-show, który zyskał fenomenalne wyniki oglądalności w TVP2. To właśnie w jej programie debiutował na wizji młody showman Szymon Majewski oraz nieznani szerokiej widowni m.in.: Joanna Kurowska, Piotr Gąsowski, Andrzej Chyra, Agnieszka Chylińska, Kasia Kowalska, Maciej Stuhr.
W tym samym czasie prowadziła także autorski program „Bliskie spotkania”, mający charakter ekskluzywnych wywiadów z najwybitniejszymi Polakami oraz sławnymi zagranicznymi gośćmi. Przez jakiś czas w telewizji RTL7 wspólnie z Wojciechem Cejrowskim przygotowywała program „Piękny i bestia”. Współpracowała także z Polsatem, gdzie prowadziła „Zerwane więzi”.
Po kilku latach wróciła do TVP. Przez ponad rok współpracowała z rozpoczynającym wtedy działalność kanałem TVP Kultura. W programie „Niedziela z…” spotykała się i rozmawiała z wybitnymi przedstawicielami polskiej kultury, m.in.: Gustawem Holoubkiem, Franciszkiem Starowieyskim, Zygmuntem Koniecznym, Urszulą Dudziak czy grupą Mumio.
Prywatnie pani Alicja ma dwoje dorosłych dzieci. Córka Katarzyna jest absolwentką filozofii, studiuje także psychologię. Syn Rafał jest muzykiem, gra na gitarze w zespole „Moja Adrenalina”, jest także współwłaścicielem wydawnictwa muzycznego Tone Industria.
Pani Alicja ma wiele pasji. Jedną z nich jest tenis ziemny. Jako zawodniczka warszawskiego klubu Legia odnosiła duże sukcesy na skalę krajową, wielokrotnie też reprezentowała Polskę w Tenisowych Mistrzostwach Dziennikarzy Świata. Podobną miłością darzy jazdę na nartach, na których jeździ od dziecka. Złośliwi twierdzą, że lepiej jeździ na nartach niż gra w tenisa.
Wielbicielka poezji. Pracę magisterską napisała na temat poezji Emily Dickinson. Wśród polskich poetów najwyżej ceni twórczość Wisławy Szymborskiej, Ewy Lipskiej i Adama Zagajewskiego. Interesuje też ją teatr, film i muzyka. Jako dziewczynka śpiewała w chórze szkolnym jako „trzeci głos” oraz grała na fortepianie.
Prywatnie interesuje się psychologią, filozofią, naukami Wschodu oraz religioznawstwem.
Czytanie to jej kolejna pasja. Czyta jednocześnie kilka książek na raz. Ponad wszystko lubi biografie, ale też ma prawdziwą słabość do … rubryk towarzyskich kolorowych tygodników i miesięczników.
Pani Alicja jest prawdziwym poliglotą. Pierwszym obcym językiem, którego się uczyła był język francuski. Potem był angielski, rosyjski, łacina, niemiecki i hiszpański.- Kiedy pracowałam jako lektor języka angielskiego na kilku wydziałach Uniwersytetu Warszawskiego, miałam przydomek „BBC” - wspomina z uśmiechem.
