Produkcje z jego udziałem: „Cześć, Tereska”
Urodzony: 26 listopada 1950 roku w Warszawie
Jego droga do filmu nie była prosta: w szkole do lekcji się nie przykładał, a po maturze z własnej woli poszedł do wojska, bo był przekonany, że.. oblał. Potem złożył papiery do łódzkiej „Filmówki”. Miał problemy z jąkaniem, długo pracował z logopedą, który odkrył, że przyczyną jest nieprawidłowa praca przepony. Z powodu charakterystycznej twarzy profesorowie wróżyli mu, że całe życie będzie grał esesmanów i bandytów.
Po studiach pan Krzysztof dostał angaż w stołecznym Teatrze Ochoty. Potem występował na deskach warszawskiego Teatru Studio, Teatru Polskiego w Bydgoszczy, a po latach wrócił do macierzystej Ochoty.
Zapowiedź profesorów się nie sprawdziła. Rolą fajtłapowatego „Nuty” w „Vabanku” udowodnił, że wcale nie musi grać twardych i złych facetów. Jednak udział w filmie Juliusza Machulskiego paradoksalnie przystopował karierę zdolnego aktora.
Na dużym ekranie triumfował znowu jako „Wąski” w kultowym już obrazie „Kiler”. Doceniono także jego świetną kreację w głośnym dramacie „Cześć, Tereska”. Błysnął też w komedii „Statyści”.
Za drugoplanową rolę fotografa dostał Orła oraz nagrodę na festiwalu filmowym w Gdyni.
Widzowie TVP2 znają pana Krzysztofa z serialu „Barwy szczęścia”, w którym wciela się w ojca Kasi. Relacje taty i córki są wzorcowe, obydwoje świetnie się dogadują.
W życiu prywatnym Kiersznowski ma równie udane kontakty z własnymi dziećmi, i to mimo odległości, jaka ich dzieli: syn jest asystentem na uniwersytecie we Francji, za chwilę bronił będzie pracy doktorskiej, córka z kolei studiuje w Bejrucie architekturę wnętrz. Pan Krzysztof ma powody do dumy!
Wybrana filmografia:
•
Barwy szczęścia (2007)
• Francuski numer (2006)
• Statyści (2006)
• Kryminalni (2004-06)
• Cześć, Tereska (2001)
• Demony wojny wg Goi (1998)
• Kiler (1997)
• Tato (1995)
• Vabank (1981)
• Bez znieczulenia (1978)
• Człowiek z marmuru (1976)
