Centralnym punktem ossowskich obchodów rocznicy Bitwy Warszawskiej była inscenizacja walk polsko-bolszewickich, jakie stoczono w sierpniu 1920 r. W tym roku ze względu na zalanie pola, na którym dotychczas organizowano rekonstrukcję, odbyła się ona na miejscowym boisku szkolnym.

W niedzielne popołudnie publiczność obejrzała m. in. szarże kawaleryjskie, ataki artyleryjskie z użyciem efektów pirotechnicznych oraz inscenizację spalenia wsi przez bolszewików. Rekonstrukcję, w której wzięło udział ok. 150 członków grup rekonstrukcyjnych z całego kraju, zakończyła scena zwycięskiego szturmu wojsk polskich. Następnie wojska obu walczących stron odbyły defiladę na polu bitwy.

W kulminacyjnym momencie widowiska bohaterską śmierć poniósł ks. mjr. Ignacy Skorupka, kapelan 1. batalionu 236. pułku piechoty Armii Ochotniczej. – Ksiądz Skorupka był człowiekiem, który zagrzewał żołnierzy do walki, dokonywał cudu swoimi słowami, sprawiał, że ludzie chcieli walczyć, a nawet ginąć dla jednego wspólnego celu, pod jednym sztandarem – opisał odtwórca roli ks. Skorupki Wojciech Urbanowski.

W tym roku do scenariusza rekonstrukcji Bitwy Warszawskiej dołączono nowe elementy. Organizatorzy przybliżyli widzom genezę wojny polsko-bolszewickiej oraz Bitwy Warszawskiej. Zainscenizowano także rozmowę Włodzimierza Lenina z dowódcą Frontu Zachodniego w tej batalii Michaiłem Tuchaczewskim.

– Wojna polsko-bolszewicka miała zasadnicze znaczenie nie tylko dla Polaków, ale i dla całej Europy. Założeniem wojsk bolszewickich było bowiem dotarcie co najmniej do Berlina i połączenie się z ówczesną rewolucją niemiecką. Leninowi chodziło o to, żeby rewolucją bolszewicką ogarnąć cały świat. Oczywiście historycy mogą się spierać, ale uznajemy, że symbolicznym przełomem Bitwy Warszawskiej, czyli centralnego etapu wojny polsko-bolszewickiej, były: bitwa pod Ossowem i bitwa pod Radzyminem. Najbardziej symbolicznym starciem z bolszewikami był bój pod Ossowem, gdyż podczas niego zginął ks. Skorupka. W naszej wsi znajduje się również krzyż, który oznacza najdalej wysunięte na Zachód miejsce, do którego dotarli bolszewicy w sierpniu 1920 r.– podkreślił autor scenariusza rekonstrukcji Jacek Krzemiński.

Po rekonstrukcji bitwy odbyła się inscenizacja szarży polskiej kawalerii, którą w sierpniu 1920 r. przeprowadził marszałek Józef Piłsudski wyprowadzając kontruderzenie znad Wieprza po zwycięstwach w Radzyminie i Ossowie.

W dniach 13-15 sierpnia 1920 roku na przedpolach Warszawy odbyła się decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej, określana mianem „Cudu nad Wisłą”. Została rozegrana zgodnie z planem operacyjnym, który w oparciu o ogólną koncepcję Józefa Piłsudskiego, opracowali szef sztabu generalnego Tadeusz Rozwadowski, płk Tadeusz Piskor i kpt. Bronisław Regulski. Bitwa warszawska została uznana za 18. przełomową bitwę w historii świata. Zdecydowała o zachowaniu niepodległości przez Polskę i zatrzymała rozprzestrzenienie się rewolucji bolszewickiej na Europę Zachodnią.

Organizatorami rekonstrukcji było Starostwo Powiatowe w Wołominie i Stowarzyszenie Miłośników Kawalerii im. 1. Pułku Ułanów Krechowieckich.

(PAP)