Encyklopedia Solidarności. Podziemna drukarnia "Wilno"

 
 
 
...
 
 
zamknij [x]

Wiadomość została wysłana.

 
  • *
  • *
  •  
  • Pola oznaczone * są wymagane.
Masz kłopoty z odtwarzaniem?
Pomoc

Podziemna Drukarnia „Wilno”. Podziemna Drukarnia „Wilno” im. gen Okulickiego Niedźwiadka powstała w 1983 roku podkrakowskich Zagórzanach. Jej powstanie było wynikiem Porozumienia Prasowego Solidarność Zwycięży. Wkrótce stała się sztandarowym obiektem Porozumienia. Drukarnia Wilno był to bunkier z pełną infrastrukturą i zapleczem, tajnym wejściem, wybudowany budynkiem pracowni w gospodarstwie Anny i Jerzego Hlebowiczów. Projekt bunkra przygotował inż. Witold Bator. Wykonawcami byli między innymi Jerzy i Piotr Hlebowiczowie, Józef Mroczek, Józef Janiszewski, Stanisław Dembowski, Jan Bryjak. Konspiracyjna budowa trwała rok. Druk podziemnych wydawnictw rozpoczęto pod koniec 1983 roku, ostatnie gazety zostały odbite w 1993. do połowy 1993 roku drukowany był tu jeszcze biuletyn Vade Mecum. Drukowano tu ponad 40 tytułów Najczęściej drukowane tytuły: Solidarność Zwycięży, potem Solidarność Walcząca Zwycięży i Solidarność Walcząca, Kurierek B, Żywią i Bronią, Niepodległość, Dodatek Polityczny i Dodatek Historyczny, Vade Mecum. Wśród drukarzy znaleźli się między innymi: Zbigniew Edziu Nowak, Piotr Hlebowicz, Józef Mroczek, Marian Stachniuk, Joanna Bryjak i Józef Janiszewski. Później dołączyli: Janina Jadwiga Chmielowska, Jerzy Lemański, Leonardas Vilkas, Maciej Ruszczyński. Drukarnia funkcjonowała do roku 1993 bez żadnej wpadki.