Władysław Siemaszko urodzony w 1919 prawnik, absolwent wydziału prawa
Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Mieszkał na Wołyniu w latach 1924 - 1944.
W roku 1940 skazany przez sąd sowiecki na karę śmierci - zamienioną później na 10
lat łagru. Osadzony w więzieniu w Łucku do czerwca 1941, uniknął masowej egzekucji
przeprowadzonej przez NKWD. Od roku 1942 do 1944 walczył w AK jako oficer 27.
Wołyńskiej Dywizji Piechoty. W roku 1945 aresztowany ponownie przez władze
radzieckie, a następnie przekazany polskim władzom komunistycznym. W więzieniu
przebywał do roku 1948.
Za monografię "Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności
polskiej Wołynia 1939 - 1945" został wraz z córką Ewą uhonorowany Nagrodą im. Józefa
Mackiewicza w roku 2002.
Historia rodziny Siemaszko, opowieści o patriotycznych korzeniach i o emigracji
politycznej do Brazylii.