29 stycznia do Łodzi przybywa Komisja Międzyresortowa pod przewodnictwem Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, prof. dr hab. Janusza Górskiego. Tego dnia również specjalne oświadczenie, mające na celu wsparcie protestujących studentów, wydaje NSZZ „Solidarność”. W wyniku negocjacji między stronami udaje się osiągnąć tzw. Porozumienie Łódzkie, gwarantujące uczelniom wyższym niezależność. Dzień przed jego podpisaniem, czyli 17 lutego 1980 roku, władza uznaje istnienie NZS – u i zezwala na rejestrację związku. Co więcej, w statucie organizacji nie pojawia się wzmianka o „przewodniej roli PZPR”, co było wyjątkowym wówczas sukcesem.
Pierwszym przewodniczącym NZS zostaje Jarosław Guzy, który przewodniczy związkowi aż do momentu jego delegalizacji w stanie wojennym w styczniu 1982 roku. Duszpasterzem związku w marcu 1981 roku zostaje ks. Józef Maj. Sam strajk łódzki uznany zostaje w kalendarium MSW za jedną z dziesięciu przesłanek do wprowadzenia stanu wojennego.
W maju 1981 do NZS-u należy już 80 tysięcy członków. NZS aktywnie wspiera i koordynuje kolejne akcje protestacyjne, będąc głosem polskich studentów. W listopadzie 1981 r. powołany zostaje Akademicki Komitet Strajkowy, powstały z Ogólnopolskiego Komitetu Protestacyjnego Środowisk Naukowych. Koordynować ma on ogólnopolski bezterminowy strajk od 24 listopada. Głównymi jego postulatami są żądania przekazania do Sejmu projektu ustawy o szkolnictwie wyższym w wersji z 11 czerwca 1981 oraz odwołanie prof. Michała Hebdy ze stanowiska rektora Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu. Strajki trwają na kilkudziesięciu uczelniach, m.in.: w Białymstoku, protest rozpoczynają także studenci Wyższej Oficerskiej Szkoły Pożarnictwa przeciw narzuceniu ustawy o szkolnictwie wyższym wojskowym oznaczającej podporządkowanie szkoły MSW. Ten strajk zostaje brutalnie spacyfikowany przez ZOMO 2 grudnia 1981.
13 grudnia 1981 r. w Polsce wprowadzony zostaje stan wojenny, zaś 5 stycznia władze rozwiązują NZS.
Zobacz propagandowy komentarz do strajków studenckich w Łodzi
Jego działacze angażują się w działalność opozycyjną, jawnie zaś znów działają dopiero od 1986 roku. 17 lutego 1988 roku reaktywuje się NZS na Uniwersytecie Łódzkim.
W roku 1989 NZS nie ma swoich przedstawicieli podczas rozmów przy Okrągłym Stole. W związku z tym nie podpisuje jego ustaleń końcowych. W maju 1989 sąd ponownie odrzuca wniosek o rejestrację związku, co wznieca niezadowolenie wśród studentów. Zorganizowaną przez nich manifestację rozpędza milicja, na Uniwersytecie Warszawskim rozpoczyna się strajk okupacyjny.
Zobacz protest w sprawie legalizacji NZS w Krakowie w Dzienniku Telewizyjnym z 17 lutego 1989 r.
Krakowskie burdy w trakcie obrad Okrągłego Stołu? - relacja Dziennika Telewizyjnego z lutego 1989 r.
NZS – tak się zaczęło - film dokumentalny 
Encyklopedia Solidarności. Strajki łódzkie 
