Warszawa - jej miasto rodzinne, stała się bohaterką takich książek jak: „Warszawa, miesiące, lata, wieki”, „Pamiętnik mistyczny”, „Wracam na Ochotę”. Ta ostatnia książka, wydana pod koniec ubiegłego roku, powstała dzięki niezwykłej pamięci Małgosi i jej matki. W krótkich szkicach i felietonach ożywają dawne domy, ogrody i łąki Ochoty, pomniki i kapliczki, pojawiają się ludzie, którzy należą do historii. Tej książki nie mogła już pisać, została ona podyktowana. Na promocję książki Małgosia została przywieziona na wózku inwalidzkim. Warszawa objawia się jako miasto-symbol w jej wierszach, w esejach o poezji.(„Prywatna historia poezji”)

Była przekonana, że poezja jest najdoskonalszym sposobem porozumiewania się ludzi. O tym niezbędnym kontakcie emocjonalnym i umysłowym z innymi pisała w książce „To jest wasze życie. Być sobą w chorobie przewlekłej”, która wyrosła z jej osobistego, trzydziestoletniego doświadczenia – osoby ciężko chorej i cierpiącej. Kolekcjonerka starych pocztówek wydała ich wspaniały album – będących „posłańcem uczuć”. Jak nikt, umiała słuchać, a dar empatii pozwolił jej najpiękniej i najprawdziwiej pisać o książkach, obrazach, muzyce, kreślić portrety bliskich jej ludzi.
Iwona Smolka

Małgorzata Baranowska – poetka, historyk literatury, eseistka, zmarła 22 stycznia 2012 roku.