Często wiązano je ze skandalizującą biografią autorki. Zapolska bowiem jako rozwódka, aktorka i kobieta utrzymująca się z pióra łamała wszelkie konwenanse swojej epoki. Była twórczynią polskiej komedii naturalistycznej. Jako pierwsza w Polsce zainteresowała się sztuką filmową, pisząc i realizując w 1912 roku scenariusz pt. „Niebezpieczny kochanek”. Pod koniec życia utraciła wzrok. Umarła w 1921 roku zapomniana i opuszczona przez wszystkich.

Premiera „Ich czworo” odbyła się w 1907 roku w Teatrze Miejskim we Lwowie. Pomysł sztuki narodził się prawdopodobnie pod wpływem ówczesnego dyrektora tej sceny – Ludwika Hellera. Tym razem opinie krytyków były podzielone. Jedni porównywali Zapolską z Shawem i podkreślali wspaniałą technikę dramaturgiczną utworu, inni tradycyjnie odsądzali pisarkę od czci i wiary.

Zapolska zaliczała „Ich czworo” do swoich najbardziej udanych dzieł i jak tylko mogła, odpierała zarzuty prasy. W niecały miesiąc po premierze pisała do dziennikarza „Czasu”: „Ufam jednak, że Pan inaczej się będzie zapatrywał na »Ich czworo« – a głównie chodzi mi o to, aby nie widziano w tej sztuce ludzi głupich, tylko syntezę ich głupoty”.

Owa „synteza głupoty” została wpisana w tradycyjny na pozór trójkąt małżeński, rozrastający się jednak do czworokąta, a następnie wielokąta. Każda z postaci, stanowiących boki tej figury jest inaczej głupia i każda będzie ponosiła konsekwencje swojej głupoty.

W swoim spektaklu reżyser Tomasz Zygadło położył nacisk na prawdę i uniwersalizm ludzkich charakterów i zachowań.

Obsada: Wojciech Pszoniak (Mąż), Anna Seniuk (Żona), Anna Dymna (Lila), Jerzy Stuhr (Fedycki), Lidia Korsakówna (Wdowa), Hanna Orsztynowicz (Panna Mania), Maria Żabczyńska (Sługa)

Czas: 82 min
Autor: Gabriela Zapolska
Reżyseria: Tomasz Zygadło
Reżyseria tv: Barbara Borys-Damięcka
Scenografia: Joanna Jaworska i Jerzy Rudzki

PREMIERA 1977
Emisja: 26 grudnia, TVP Kultura.