Tadeusz, wbrew sobie, stara się wypełnić zadanie i kiedy zawstydzony i upokorzony oddaje scenariusz, w jego przekonaniu beznadziejny, okaże się w końcu – że o taki właśnie kicz chodziło, co potwierdzi kasowy sukces filmu. Jest więc komedia Tomczyka satyrą na „rynkowe mechanizmy” działające we współczesnej kulturze, ale przede wszystkim jest zabawną kpiną ze współczesnej uczuciowości. Autor wikła bowiem swoich bohaterów w skomplikowane i śmieszne relacje miłosne.

Nie sposób streścić w krótkim omówieniu zabawnych perypetii miłosnych bohaterów. Autor w dowcipny sposób przedstawia ich wyobrażenie o „romantycznej” miłości. Jest więc np. w komedii młoda aktorka, partnerka Tadeusza, której epistolarne umiejętności ograniczają się do mailowego komunikatu o jej odejściu od ukochanego zakończonego słowami: „Tadeusz, Pozdro cię i sorry cię… Kiss”. Jest wspomniana producentka, na co dzień związaną z dużo młodszym aktorem, wschodzącą gwiazdą szklanego i dużego ekranu, która oprócz zamówienia u Tadeusza scenariusza, składa mu „romantyczną” propozycję, aby zechciał zostać ojcem jej dziecka, gdyż „jej pociąg odjeżdża”, a on ma niezłe geny. Jest też ojciec Tadeusza, „profesor starej daty”, który zakochuje się i żeni ze sprzątającą u niego panią Stefanią. Związek tych dwojga jest całkowitym przeciwieństwem układów miłosnych panujących wśród młodych, bowiem zasadza się na pojmowaniu miłości, jako dozgonnym podjęciu odpowiedzialności za drugą osobę.

Autor: Wojciech Tomczyk
Reżyseria: Michał Gazda
Zdjęcia: Tomasz Augustynek
Scenografia: Barbara Ostapowicz
Kostiumy: Aleksandra Gałecka, Magdalena Wolny
Montaż – Grażyna Gradoń
Producent wykonawczy: AKSON Studio
Produkcja: Agencja Filmowa – Teatr TV
Czas: 76 min
Obsada:
Andrzej Zieliński (Tadeusz), Urszula Grabowska (Regina) Adam Nawojczyk (Reżyser), Gabriela Oberbek (Mała), Maciej Zakościelny (Marcin), Jan Englert (Mundial), Dorota Kolak (Stefania).