Namiastka teatru telewizyjnego pojawiła się nawet wcześniej; od grudnia 1952 nadawano na żywo – ze studia na ulicy Ratuszowej w Warszawie - fragmenty przedstawień granych na stołecznych scenach, jednak pierwsze pełne widowisko teatralne, przygotowane specjalnie dla telewizji, pokazano 6 listopada 1953 roku. Było to „Okno w lesie” Leonida Rachmanowa i Jewgienija Ryssa w reżyserii Józefa Słotwińskiego.

Dziś, po pięćdziesięciu pięciu latach od tej premiery, w Teatrze Telewizji inne jest właściwie wszystko: począwszy od obszaru wolności myśli i tworzenia poprzez możliwości merytoryczne i techniczne aż po konwencje literackie i teatralno-telewizyjno-filmowe. Kilka praw, stanowiących o istocie i racji istnienia teatru telewizyjnego, pozostało jednak niezmiennych.

Przede wszystkim Teatr TVP wciąż ma widownię, o jakiej tylko pomarzyć mogą sceny „żywe” – tak zwana oglądalność spektakli tego teatru wynosi zwykle od dwóch do pięciu procent. Trzyprocentowa oglądalność oznacza, że przedstawienie widziało około miliona osób!