TVP.plInformacjeSportPublicystykaKulturaSerialeStyl życiaRetroFilmotekaWiedzaHistoriaRozrywkaReligiaDla dziecibeta.tvp.pl
  • Wyślij znajomemu
    zamknij [x]

    Wiadomość została wysłana.

     
    • *
    • *
    •  
    • Pola oznaczone * są wymagane.
  • Wersja do druku
  • -AA+A

Axer, Erwin


11.03.2007

Reżyser teatralny. Urodził się w 1917 roku w Wiedniu. Ukończył Państwowy Instytut Sztuki w Warszawie w 1939 roku.

Erwin Axer (fot. TVP)
Erwin Axer (fot. TVP)

W latach 1949–1981 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Współczesnego w Warszawie. W latach 1950–1951 i 1954–1956 – dziekan Wydziału Reżyserskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, w latach 1952–1953 prodziekan. Członek Rady ds. Kultury przy Prezydencie RP w okresie 1992–1993.

Reżyserował spektakle Teatru Telewizji:
1998 – MIŁOŚĆ NA KRYMIE Sławomira Mrożka, scenografia: Ewa Starowieyska, 1997 – AMBASADOR Mrożka, scenografia: Ewa Starowieyska, 1966 – DWIE HUMORESKI O STOSUNKU DO ZWIERZĄT (JELEŃ, KYNOLOG W ROZTERCE) Mrożka, scenografia: Otto Axer,
Tadeusz Łomnicki (Orestes), Zofia Mrozowska (Ifigenia) i Henryk Borowski (Toas, król Taurydy), w spektaklu Teatru Telewi
1965 – IFIGENIA W TAURYDZIE Johanna Wolfganga Goethe’go, scenografia: Otto Axer, 1964 - BIEDERMANN I PODPALACZE Maxa Frisha, scenografia: Otto Axer, 1962 – MĘCZEŃSTWO PIOTRA OHEYA Mrożka, scenografia: Ewa Starowieyska, 1961 – ZAKRĘT Tankreda Dorsta (opracowanie tekstu, reżyseria), 1961 – KOBIETA JEST DIABŁEM Prospera Mérimée, scenografia: Wojciech Sieciński, 1961 – GŁOS CZŁOWIECZY Jeana Cocteau, scenografia: Otto Axer, 1959 – AKCJA WEGA Friedricha Dürrenmatta, scenografia: Otto Axer, 1955 – OSTRY DYŻUR Jerzego Lutowskiego, scenografia: Romuald Nowicki.
Zbigniew Zapasiewicz (Zachedryński), Adam Ferency (Wolf), Marta Lipińska (Czelcowa), Olga Sawicka (Swietłowa Lily) i Ewa
Jest reżyserem filmów: DOMEK Z KART z udziałem aktorów Teatru Współczesnego, 1954 oraz ALEKSANDER ZELWEROWICZ (dokument, współreżyseria: Joanna Rojewska), 1955.

Dostał wiele nagród, m.in. na XX Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za reżyserię przedstawienia KRAWIEC Mrożka w Teatrze Współczesnym w Warszawie, 1979; nagrodę Polskiego Ośrodka ITI za upowszechnianie polskiej kultury teatralnej za granicą, 1993; na I OKNWPSW w Warszawie nagrodę za reżyserię przedstawienia MIŁOŚĆ NA KRYMIE Mrożka w Teatrze Współczesnym, 1995.