W mediach obowiązują zatem nie tylko profesjonalne standardy warsztatowe, lecz również zasady etyki zawodowej.

Najważniejsze z nich zostały zapisane w Karcie Etycznej Mediów, której sygnatariuszami są organizacje dziennikarzy, wydawców prasy, producentów i nadawców radiowych i telewizyjnych.

Dziennikarze telewizji muszą jednak mieć świadomość, że ich odpowiedzialność jest szczególna. Wynika ona z nieporównywalnego z innymi mediami zasięgu przekazu telewizyjnego i masowości jego odbioru. Nadto rozwój techniki i technologii właściwych temu środkowi przekazu przynosi nieznane dotąd dylematy - nie tylko zawodowe, ale i moralne.

Odpowiedzią na nie jest poniższa lista zasad i norm, których przestrzeganie ma służyć samokontroli środowiska telewizji publicznej. Powinno to kreować postawy i zachowania mogące służyć także za wzorce dla telewizji komercyjnej.

Należy jeszcze zauważyć, że nieraz nie sposób oddzielić kwestie czysto etyczne od warsztatowych czy prawnych - pewne powtórzenia są więc równie oczywiste, jak i nieuniknione.