Żydzi w Zakopanem pojawili się stosunkowo późno. W 1765 r. na Podhalu było ich tylko 137. Wzrost demograficzny populacji nastąpił dopiero w czasie zaborów, a zwłaszcza w drugiej połowie XIX w. W tym też czasie zapewne, zaczęli na stałe osiedlać się w Zakopanem. Byli to zazwyczaj ludzie majętni, którzy poprzez swą działalność w branży turystycznej i usługowej przyczyniali się do rozwoju uzdrowiska, stanowiąc ważny czynnik miastotwórczy. Kiedy dobra zakopiańskie wystawiono na licytacji, jedną ze stron zaangażowanych w możliwość ich nabycia byli Żydzi.
W kronice parafii zakopiańskiej proboszcz Józef Stolarczyk zapisał: "dnia 9 maja 1889 roku kupił na licytacji Dobra Zakopanego hrabia Władysław Zamoyski [] z czegośmy się niezmiernie uradowali bo Żydzi koniecznie nabyć chcieli."
