Międzynarodowy Dzień Kobiet

 Jest czy go nie ma? Obchodzić czy nie? Święto czy farsa? – zastanawiali się w 1998 roku w studio TVP goście Anny Wandy Głębockiej. – Jeśli nawet jest, i tak wypierają go Walentynki – twierdzili. Po 11 latach Dzień Kobiet wciąż trwa, choć raczej jako oldskulowa tradycja PRL-u niż powszechnie obchodzone święto.

Kiedyś były akademie, piosenki (Dzień kobiet, dzień kobiet, niech żyją nam zdrowe, i pani w szkole, i mama..) i plakaty z kobietami o trzech kolorach skóry – święto było w końcu międzynarodowe!

Obchody zaczynały się już w przedszkolu. – Co masz dla mamusi na Dzień kobiet? pytał przedszkolak przedszkolaka w reportażu z 1968 r. – Dla mamusi wszystkie dzieci robią poduszeczki, laurki i jeszcze kukiełki. I teatrzyk w domu zrobię! – brzmiała odpowiedź.

Kwiatek dla Ewy i prezent do 200 złotych

Jednym Dzień Kobiet kojarzy się z tulipanami, innym z goździkiem a nawet więcej – ze złamanym goździkiem i podchmielonym facetem z teczką, który nie może dotrzeć do domu. Inni z kolei wspominają pączki, kawę z fusami i pokwitowanie za wręczane w prezencie rajstopy.

Prezenty na Dzień Kobiet to oddzielny temat. – Jeśli prezent, to musi być coś z bluzeczek! – mówi jeden z panów reporterowi „Panoramy”. „Panorama” w 1974 r. postanowiła sprawdzić, co panowie chcą, a co - mogą kupić swoim paniom. Stąd wiadomo, że z bluzeczkami był kłopot: albo miały kolory nieodpowiednie, albo kolory odpowiednie, ale nieodpowiednie rozmiary. Były więc także inne odpowiedzi: bon oszczędnościowy, ewentualnie los na centrum zdrowia Dziecka, albo może haleczka, albo coś z kosmetyków – ładny perfum lub woda kwiatowa, albo coś z gospodarstwa domowego, albo po prostu – coś bombowego! I tyle.

Bo kobiety muszą sprzątać

Nie wszystkie panie mogły się spodziewać prezentów, niektóre święto kobiet obchodziły.. pracując społecznie. Koło gospodyń wiejskich z Jeżowa z okazji Dnia Kobiet zabrało się za sprzątanie Centrum Matki Polki w Łodzi. Dlaczego? - Bo kiedy zbliża się jakieś święto, kobiety muszą sprzątać – wyjaśniał reporter. Same kobiety tłumaczyły to inaczej: Może ktoś z naszych rodzin tu się dostanie? Wtedy będzie raźniej, że nasze ręce tu pracowały…

Nie byłoby jednak Dnia kobiet bez przemówień na trybunach, obchodów na akademiach i okolicznościowych gospodarskich wizyt oficjeli w zakładach pracy - zwłaszcza u łódzkich prządek i szwaczek. Partia dla kobiet, kobiety dla partii, żeby Polska rosła w siłę a wszystkim żyło się dostatnio! – Dzień Kobiet był idealną okazją do powtarzania dobrze znanych propagandowych haseł PRL-u.