Do Europy pierwotnie przywędrowała fasola zwyczajna i wielokwiatowa. Początkowo traktowano ją jako roślinę ozdobną i sadzono w ogrodach przyklasztornych oraz botanicznych.  Do uprawy jako warzywo fasola weszła nieco później, w Polsce na przykład w XVII w. Doceniono ją szybko za smak i wartości odżywcze. Ma bowiem dużo białka (dlatego też może zastępować w diecie białko pochodzenia zwierzęcego) i mikroelementów.

Phasoleus Vulgaris

W Polce uprawia się przede wszystkim fasolę zwyczajną (Phasoleus Vulgaris) - w celach spożywczych wykorzystywane są przede wszystkim nasiona zawierające dużo białka., całe strąki spożywa się u odmian szparagowych. Pochodzi ona z Ameryki Środkowej, obecnie jest najważniejszym gatunkiem fasoli rozpowszechnionym na całym świecie.

Odmiany fasoli zwyczajnej:

•    karłowe
•    tyczne
•    szparagowe
- zielonostrąkowe
- żółtostrąkowe
•    na suche nasiona

Fasola dla zdrowotności

Fasola ma, oprócz wartości odżywczych, właściwości lecznicze. Wywar ze strąków fasoli zwyczajnej działa na przykład moczopędnie i obniża poziom cukru we krwi. Zaleca się jego stosowanie w przypadku cukrzycy, chorobach nerek, pęcherza moczowego czy też nadciśnieniu tętniczym.

Nasiona niektórych z gatunków fasoli są także bogate w składniki o właściwościach przeciwutleniaczy - fasolowe dania zawierające węglowodany nie powodują gwałtownego wzrostu glukozy we krwi (a przy okazji i tycia – mniej glukozy odkłada się w postaci tkanki tłuszczowej) i wytwarzania insuliny, co pomaga w przeciwdziałaniu nowotworom. Nasiona fasoli suszone i zmielone na mąkę wykorzystuje się ponadto w leczeniu egzemy, ran, oparzeń i odmrożeń. Mączką posypuje się chore miejsce na skórze.

Fasola dobroczynnie wpływa również na sprawność myślenia - okazało się, że dieta bogata w fasolę jest jednocześnie przebogata w kwas foliowy i magnez, których spożywanie znacznie  usprawnia pracę umysłu.