Roman Brandstaetter (1906 - 1987) polski pisarz, poeta, dramaturg i tłumacz. Znawca Biblii. Krótko po wybuchu
II wojny światowej Roman Brandstaetter przeniósł się do Wilna, gdzie w 1940 roku poślubił Tamarę Karren, Żydówkę, którą
poznał wcześniej w Warszawie.
Dzięki staraniom rodziny żony oboje udali się do Jerozolimy. W tym czasie powstał pierwszy z dramatów Brandstaettera zatytułowany "Kupiec warszawski" (1940/1941). W Jerozolimie autor początkowo współpracował z hebrajskimi wydawnictwami, prasą i teatrem. Następnie, dzięki pomocy Stanisława Kota, dawnego profesora z Uniwersytetu Jagiellońskiego, otrzymał
posadę w nasłuchu radiowym Polskiej Agencji Telegraficznej, gdzie pracował aż do czasu swojego wyjazdu z Palestyny.
W okresie 1941 - 1946, napisał pięć kolejnych dramatów, których nigdy nie wystawił na scenie. Wtedy też powstał "Powrót
syna marnotrawnego".
Czas pobytu Brandstaettera w Jerozolimie był okresem przełomowym w jego życiu, gdyż wtedy przeszedł na wiarę
katolicką. Przeżycie to opisał później w opowiadaniu "Noc biblijna", zamieszczonym w zbiorze "Krąg biblijny". Po II wojnie
światowej powstało najwybitniejsze dzieło prozatorskie Brandstaettera, czterotomowa powieść historyczna "Jezus
z Nazarethu" (1967 - 1973). W 1972 roku Brandstaetter wydał opowiadanie "Ja jestem Żyd z Wesela", a następnie ukazały
się również trzy zbiory miniatur literackich: "Krąg biblijny" (1975), "Inne kwiatki św. Franciszka z Asyżu" (1976), "Bardzo
krótkie opowieści" (1978), oraz "Bardzo krótkie i nieco dłuższe opowieści" (1984).