Zabawna, ale i nie pozbawiona przewrotnego morału komedia romantyczna o dwóch parach małżeńskich w średnim wieku i ich zakochanych, wchodzących właśnie w dorosłe życie dzieciach.

Monika i Howard tańczą, czule przytuleni. Grace i Sam, oboje bardzo skrępowani, próbują się rozgościć w pokoju hotelowym. Sprzeczka młodych trwa, Michelle zatrzaskuje Allenowi drzwi przed nosem, on ucieka się do najrozmaitszych sposobów, by dostać się do własnego mieszkania.

Scenki z życia sześciorga bohaterów nieustannie się przeplatają, zmieniają się układy par, ujawniają najgłębsze pragnienia i niespełnienia osób uwikłanych w związki formalne, nieformalne i potajemne.

Jak zwykle, Monika i Howard spotykają się w piątek. Ona wydaje się trochę rozczarowana, u niegdyś romantycznego kochanka dostrzega wyraźne symptomy kryzysu wieku średniego. On jest już zmęczony, postanawia zerwać z niewątpliwie atrakcyjną, ale nie najmłodszą kochanką. Sam zdradza żonę po raz pierwszy. Zawsze śmiertelnie się bał, że to się może wydać, dlatego nigdy nie zaryzykował spotkania z inną kobietą – do chwili, gdy znaleźli się z Grace w kinie. Dwoje obcych ludzi w zupełnie pustej sali od razu wyczuło w sobie pokrewne dusze. W motelu Grace opowiada o mężu, który zawsze w piątki gra w pokera, o swojej pierwszej randce i pierwszej nocy z mężczyzną, oczywiście, późniejszym mężem. Sam opowiada o żonie, w piątki grywającej w kanastę, którą kocha, „na ile ona pozwala”, mówi o pierwszym, niezgrabnym pocałunku i o cudownych przeżyciach, których przez lata nie doświadczał – aż do dzisiejszego wieczoru.