Program składa się z dwóch części. W pierwszej, reportersko-filmowej, strona poszkodowana przedstawia swój punkt widzenia. Podczas dyskusji w studio przedstawiony jest społeczny i polityczny kontekst sprawy. Studio telewizyjne jest miejscem, w którym dochodzi do wymiany poglądów pomiędzy pokrzywdzonymi i przedstawicielami instytucji odpowiedzialnych za istniejący stan rzeczy. Obie strony razem poszukują drogi wyjścia z trudnej sytuacji.

Tematy programów pochodzą z indywidualnych zgłoszeń ludzi, którzy szukają pomocy- ich listów, telefonów i maili.

„Sprawa dla reportera”  należy do najbardziej rozpoznawanych programów-marek telewizji publicznej, zajmując trzecie miejsce ma liście dziesięciu  ulubionych programów Polaków. Program niezmiennie cieszy się wielkim zaufaniem widzów. Każdorazowo ogląda go około 4 mln. osób.